Toggle navigation

Naša radost

Nakon Drugog svetskog rata u Kikindi je počeo da radi vrtić „Naša radost“. Objekat u kome je smešten je nenamenski građen, ali se na radost roditelja i dece vaspitno-obrazovni rad odvijao u jednoj mnogobrojnoj vaspitnoj grupi. Šezdesetih godina prošlog veka vrtić je već radio sa šest grupa od kojih je jedna na mađarskom jeziku.

Kroz „Našu radost“ prošlo je mnogo dece i vaspitača koji su usvom bogatom radnom veku negovali i razvijali ljubav prema narodnoj tradiciji, naročito folkloru. Vaspitačice su samostalo izradile dečiju banatsku narodnu nošnju koja se i danas koristi. Učestvuju na opštinskom i zonskom takmičenju folklora kao i na drugim manifestacijama u gradu Kikindi. Kod dece razvijaju želju za poznavanjem, sakupljanjem i čuvanjem narodne baštine. Uporedo sa nabrojanim aktivnostima, kod dece se neguje i ekološka svest i želja za očuvanjem životne sredine. U dvorištu vrtića mališani su angažovani u sadnji „Bio-bašte“ i učestvuju u raznim ekološkim aktivnostima. Kao deo „EKO tima“ organizuju se likovni konkursi, prave se „Bio-bašte u prozoru“, deca daju svoj doprinos u organizovanim akcijama za čistiju i zeleniju Srbiju. Sve grupe u vrtiću rade po modelu B- 3 na srpskom i 2 na mađarskom jeziku (poludnevna i celodnevna). Uslovi za rad su dobri, dvorišni prostor je prostran i lepo uređen, pa je i rad mališana i vaspitača u ovom prijatnom ambijentu mnogo lakši.